محمد بهشتی‌وند *

پس از آنکه بازیکنان ممتاز ایران در یک دوره کمتر‌دیده‌شده از تاریخ فوتبال ایران با همراهی یک سرمربی متوسط توانستند با شتابی شوق‌انگیز خود را در صف تیم‌های حاضر در جام جهانی قطر قرار دهند شهروندان ایرانی در ژرفای وجود خود شاید روزهای خوشی را سپری کردند. اگرچه تکرار رفتن ایران به جام جهانی در سه دوره پشت سرهم آن شادی ملی آذر 1376 را نداشت اما باز هم روزنه‌هایی از امید را در دل‌های ایرانیان زنده کرد. با این همه از آن روز تا امروز که کشور کانادا به طور رسمی اعلام کرد بازی دوستانه ایران با کانادا به دلایل ژئوپلیتیک لغو شده است، شوربختانه مدیران و دست‌اندرکاران گامی برای تقویت تیم ملی فوتبال برنداشته‌اند. در شرایطی که شاید کانادا با ترفندهای سیاسی فیفادی ایران را سوزاند و در وضعیتی که ایران امکان بازی با دو تیم مطرح آمریکای‌جنوبی را نداشت و پس از آنکه بازی با اکوادور نیز از دست رفت حالا خبر می‌رسد که ایران می‌خواهد با قطر بازی کند. سرمربی تیم ملی که در مدت اخیر شاهد تنش‌های فدراسیون فوتبال بوده پس از لغو سفر به کانادا یک استوری به زبان فارسی منتشر کرد و از برگزاری یک کنفرانس خبر داد. در این استوری نوشته شده: «به نظر می‌رسد که رتق و فتق امور مهم‌تری چون برگزاری مجمع فدراسیون فوتبال موجب شده آماده‌سازی تیم ملی و برآورده کردن نیازهای فنی و تدارکاتی این تیم اولویت اول مسوولان مربوطه نباشد.»

حقیقت این است که انزوای سیاسی ایران به اندازه‌ای زمان‌دار و موثر شده که ایرانیان با وجود داشتن بازیکنانی ممتاز در هر دوره و تیم فوتبال آماده، نمی‌توانند هزینه‌های برگزاری یک بازی با تیم‌های نیرومند را تامین کنند یا اینکه تیم‌های نیرومند به دلایل سیاسی نمی‌خواهند با ایران بازی کرده و حرف و حدیث درست کنند. در این دنیای بزرگ و در حالی که حریف بزرگ مناسب برای تقویت تیم ملی فوتبال خود پیدا کند، تلخی به کام شهروندان ریخته می‌شود و آنها حسرت می‌خورند اما تلخ‌تر این است که همه مدیران وعده‌های توخالی می‌دهند.