احسان شادی * در مهرماه 1398 بود که رسانه‌های ایران خبر دادند اسدالله بادامچیان دبیرکل حزب موتلفه اسلامی با برخی از مقام‌های ارشد حزب کمونیست چین دیدار و در این دیدار بر گسترش همکاری دو حزب تاکید کرده است. این دیدار و گفت‌وگو در حالی اتفاق افتاد که دبیرکل هیچ حزب دیگری در ایران اجازه ندارد با مقام‌های ارشد یک حزب از کشورهای غربی دیدار کند. در آن روزها این دیدار با انتقادهایی از جمله اینکه کیفیت تصمیم‌گیری در مذهبی‌ترین حزب ایران چگونه است که با رهبران یک حزب کمونیست که مذهب را افیون توده‌ها می‌دانند می‌تواند به گفت‌وگو بنشیند با این حال حزب موتلفه جوابی به این شبهه نداد و یادآوری‌ها نشان می‌دهد مناسبات دو حزب از دیرگاه بر پا شده است. به این ترتیب و با توجه به اینکه دبیرکل حزب موتلفه در آن دیدار خصومت حزب موتلفه و نیز حزب کمونیست چین با آمریکا را نقطه مشترک دو حزب دانست معلوم است که خصومت با غرب برای رهبری حزب موتلفه یک اصل است. البته هیچ مشکلی نیست که یک حزب باسابقه طولانی در ترویج عقاید مذهبی با غرب خصومت داشته باشد اما مشکل این است که مقام‌های ارشد این حزب درباره منافع ملی ایرانیان بخواهد از سر عمد یا از سر سهو آدرس اشتباه بدهد.

دقت در حرف‌های حمیدرضا ترقی رییس کمیته بین‌الملل حزب موتلفه در گفت‌وگوی مشروحی که با یک رسانه همراه درباره مسائل ایران و جهان به ویژه گفت‌وگوهای هسته‌ای داشته نشان می‌دهد او آدرس عوضی می‌دهد به این معنی که با آگاهی از اینکه تحریم‌کننده اقتصاد ایران ایالات متحده است و کشور چین، روسیه و حتی عراق و سایر کشورهای جهان این تحریم‌ها را رعایت می‌کنند اما ترقی با دادن آدرس عوضی از اروپا می‌خواهد تحریم‌ها را برطرف کند. او با صراحت می‌گوید: «اروپا منفعل عمل می‌کند و به طور مرتب هر پیشنهاد و موضوعی را با آمریکا بررسی می‌کند. آمریکا در یک اتاق جدا از محل مذاکره نشسته و نسبت به مسائل نظر می‌دهد که ایران خواستار استقلال تیم مذاکره‌کننده غربی شده است و گفته که اگر قرار است مرتب با آمریکا کسب اجازه کنید، نشان‌دهنده بی‌اختیاری تیم مذاکره‌کننده 1+4 و نیابتی عمل کردن این تیم از طرف آمریکاست. این مساله خود شکستی برای آمریکا و اروپاست که از خودشان اختیاری در مذاکرات ندارند که بتوانند منافع خود را تامین کنند و اکنون به نوچه و آلت دست آمریکا بدل شده که باید پشت دست آمریکا کار کند.»

دقت در این سخنان نشان می‌دهد او از سر عمد یا از روی فراموشی نمی‌خواهد قبول کند راه رفتن در مسیر شکاف‌اندازی بین اروپا و آمریکا در مساله هسته‌ای ایران حتی در دوره دونالد ترامپ نیز اتفاق نیفتاد چه برسد به دوره‌ای که ماه عسل اروپا و آمریکاست. این آدرس‌های عوضی می‌تواند مذاکره‌کنندگان را سردرگم کند و دوره گفت‌وگوها را باز هم به درازا بکشاند. این چیزی نیست که به سود اقتصاد ایران باشد.