جهان صنعت نیوز: در این پنل که با همت انجمن دفاع از قربانیان تروریسم و همکاری کمیسیون حقوقی توسعه آندیا، آکادمی صلح ژنو و اتحاد معلولین عراق برگزار شد، کارشناسانی از ایران، امریکا، ‌هاوایی، مالدیو، آلمان و آرژانتین و تنی چند از خانواده‌های شهدای ترور ایران راه‌ها و زمینه‌های حقوقی دسترسی به عدالت برای قربانیان ترور را مورد بحث و بررسی قرار دادند.

به گزارش روابط عمومی انجمن دفاع از قربانیان تروریسم، منصوره کرمی همسر شهید علیمحمدی از شهدای هسته‌ای که ترور شد، در سخنانی گفت:  من به عنوان یک فرد آسیب دیده از ترور در اینجا از سازمان‌های حقوق بشری و سمن‌ها می‌خواهم که به دنبال حقوق از دست رفته ۱۷ هزار قربانی ترور کشورم باشند.

چرا یک گروه تروریستی که بیش از ۱۲ هزار نفر از هموطنان مرا ترور کرده باید از فهرست گروه‌های تروریستی خارج شده و آزادانه در کشورهای اروپایی و امریکا حضور داشته و فعالیت‌های ضدبشری خود را ترویج و دنبال نماید.

زهره حق پناهی، جانباز ترور و همسر شهید محمد توسلی هم در سخنانی ایجاد صندوق حمایت از قربانیان تروریسم، همکاری‌های قضایی در جهت استرداد یا محاکمه مجرمین و نیز ایجاد مراکز بازتوانی قربانیان پس از حادثه را خواستار شد.

سید محمدعلی پاکنژاد، فرزند شهید رضا پاکنژاد (از شهدای حادثه تروریستی ۷ تیر) هم در بخشی از سخنانش تصریح کرد: دولت هلند بایستی به دلیل پناه دادن به مجرم تروریستی و هویت بخشی به وی (کشمیری عامل انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی) در سالیان متمادی، با بازماندگان هفتم تیر ابراز همدردی نموده و عذرخواهی نماید.

بیشتر بخوانید...
سفر آبه به تهران؛ چرا باید پالس مثبت به جهان مخابره شود؟

خانم مریم شهیده محمد از آکادمی صلح و میانجیگری ژنو، نیز در سخنان خود به این موضوع اشاره کرد که براساس فهرستی که از آرام‌ترین کشورهای جهان منتشر شده، آرام‌ترین کشورها لزوماً غیرمذهبی‌ترین کشورها نیستند.کشورهایی که گروه‌های مذهبی بیشتری داشتند، آرام تر بودند.

«کرتیس دوبلر»، وکیل و حقوقدان امریکایی هم با بیان اینکه تعریف واحدی از تروریسم وجود ندارد، گفت: قوانین کیفری همیشه در قلمرو دولت‌های نظام سلطه بوده است.

او تأکید کرد که دولت‌ها باید ساز و کاری ایجاد کنند تا به قربانیان تروریسم خسارت پرداخت شود. «تورو ردکرو»، تحلیلگر مناقشات جهانی از امریکا هم  گفت: انواع مختلفی از تروریسم دولتی وجود دارد.  دولت‌های مختلف براساس مسائل سیاسی یک زمان خاص، گروه‌هایی را در فهرست گروه‌های تروریستی قرار می‌دهند و گروه‌های دیگر را از آن فهرست حذف می‌کنند.

برای مثال امریکا و کشورهای اتحادیه اروپا در زمره این کشورها هستند. وقتی که احساس می‌کنند از یک گروه برای منافع نیابتی خود می‌توانند استفاده کنند، یک گروه را از فهرست گروه‌های تروریستی حذف می‌کنند. برای مثال امریکا مجاهدین خلق (منافقین) را از فهرست گروه‌های تروریستی حذف کرد در حالی که هیچ توضیح مشخصی در مورد تروریست نبودن آن‌ها نداد.