به گزارش جهان صنعت نیوز:  آنتونی آلبانیزی با به دست گرفتن رهبری حزب کارگر استرالیا ، نخستین پیروزی انتخاباتی این حزب را در یک دهه اخیر رقم زد. او که یکی از باسابقه‌ترین سیاستمداران این کشور است، برای کنار زدن دولت ائتلافی لیبرال-ملی که از سال ۲۰۱۳ در قدرت بود، به رای‌دهندگان وعده تغییرات بی‌خطر داده است.

در حالی که اسکات موریسون نخست‌وزیر بازنده در این انتخابات، خود را «بولدوزر» توصیف می‌کرد، آلبانیزی وعده داده که سازنده باشد. پس از همه‌گیری کرونا که ایالت‌های استرالیا و شهرها به دلیل قرنطینه‌های شدید از هم جدا افتاده بودند، تقویت وحدت، اولویت اصلی رهبر جدید این کشور عنوان شده است.

استرالیا یکی از آسیب‌پذیرترین کشورها در برابر تغییرات اقلیمی است و در سال‌های اخیر با شماری از مشکلات زیست‌محیطی از جمله خشکسالی شدید، آتش‌سوزی‌های طبیعی بی‌سابقه و سیل‌های ویرانگر روبه‌رو شده است.

استرالیا برای تولید برق خود عمدتا به زغال‌سنگ متکی است، بنابراین این کشور یکی از آلوده‌کننده‌ترین کشورها به نسبت جمعیت به حساب می‌آید. استرالیا مسوول یک درصد تصاعد گازهای گلخانه‌ای است درحالی که ۳/۰ جمعیت جهان را دارد. استرالیا به عنوان یکی از بزرگ‌ترین صادرکنندگان زغال‌سنگ و گاز تصمیم دارد تا سال ۲۰۵۰ کمتر از ۳۰ سال دیگر میزان تولید گازهای گلخانه‌ای را به صفر برساند. پیش‌تر هیات میان‌دولتی تغییر اقلیم وابسته به سازمان ملل (آی‌پی‌سی‌سی) در گزارش اخیر خود هشدار داده بود این کشور در آینده با فجایع زیست‌محیطی فراوانی روبه‌رو خواهد شد.

این درحالی است که استرالیا همچنان وابستگی فراوانی به سوخت‌های فسیلی دارد و سیاست‌های اقلیمی در این کشور نقش مهمی را در سقوط سه نخست‌وزیر در یک دهه ایفا کرده است. این کشور که یکی از بزرگ‌ترین صادرکنندگان گاز و زغال‌سنگ در جهان است، تحت رهبری محافظه‌کار حزب لیبرال، به یک مانع در گفت‌وگوهای اقلیمی بین‌المللی تبدیل شده بود، اما آلبانیزی به جهان وعده تغییر داده و از تغییر در رویکرد دولتش در تعامل با دنیا خصوصا در حوزه تغییرات اقلیمی خبر داده است. او شنبه شب در سخنرانی پیروزی حزب خود گفت: می‌خواهم استرالیایی‌ها را گرد هم بیاورم. می‌خواهم هدف مشترک خودمان و خوش‌بینی و وحدت را ترویج دهم نه ترس و تفرقه را.

تصاویر جنگل‌های اوکالیپتوس استرالیا در آتش، شهرهای پوشیده از دود و صخره‌های مرجانی سفید‌پوش، نام استرالیا را با «تخریب ناشی از اقلیم» درآمیخته است. انتظار می‌رود آلبانیزی و وزرای کلیدی دولتش امروز سوگند یاد کرده و کار خود را آغاز کنند تا به موقع به نشست «کواد» با حضور ژاپن، آمریکا و هند برسند.

آلبانیزی گفت: واضح است که نشست رهبران کواد برای استرالیا در اولویت است. این برای ما فرصتی است تا به دنیا بگوییم که دولت تغییر کرده است. او گفت که از نشست «کواد» برای دیدار فرد به فرد با رهبران آمریکا، هند و ژاپن استفاده خواهد کرد و روز چهارشنبه به استرالیا بازمی‌گردد تا به عنوان نخست‌وزیر جدید مشغول به کار شود.

آلبو کیست؟

آلبانیزی که در میان هوادارانش به آلبو یا آلبا معروف است، به عنوان مدافع سیستم خدمات درمانی رایگان استرالیا، مدافع جامعه دگرباشان جنسی، جمهوریخواه و طرفدار پروپاقرص لیگ راگبی شهرت دارد. این سیاستمدار ۵۹ ساله در خانه‌هایی که دولت در اختیار خانواده‌های کم‌درآمد قرار می‌داد، بزرگ شده است.

مادرش به تنهایی و با مقرری افراد دارای معلولیت او را بزرگ کرد. او اغلب از شرایطی که در آن بزرگ شده به عنوان بنیان دست‌یافتن به باورهای مترقی خود یاد می‌کند.

او گفته که ایجاد دنیایی بهتر برای پسرش، ناتان، الهام گرفته از زندگی خودش است. آقای آلبانیزی در سال ۲۰۱۹ پس از ۱۹ سال زندگی مشترک از همسرش جدا شد اما در طول مبارزات انتخاباتی، جودی ‌هایدون به عنوان شریک زندگی به او پیوست.

۲۵ سال نمایندگی پارلمان

آلبانیزی از سه سال پیش رهبر حزب کارگر شده است. بیل شورتن، رهبر وقت حزب کارگر استرالیا پس از شکست سخت در انتخابات سال ۲۰۱۹ اعلام کرد که دیگر برای هدایت این حزب نامزد نخواهد شد. او از ۲۰سالگی یکی از اعضای ثابت حزب کارگر استرالیا بوده است.

آلبانیزی جوان در سال ۱۹۹۶، در حالی‌ که ۳۳ ساله بود به عنوان نماینده سیدنی وارد پارلمان استرالیا شد؛ پیش از آن هم در مشاغل دولتی و ایالتی کار می‌کرد. در سال ۲۰۰۷، زمانی که حزب کارگر با رهبری کوین راد به قدرت رسید، آلبانیزی، وزیر زیرساخت و حمل‌و‌نقل شد.

پس از اینکه در سال ۲۰۱۰، حزب کارگر، جولیا گیلارد، یکی از مقام‌های ارشد خود را به عنوان جایگزین کوین راد، به عنوان نخست‌وزیر معرفی کرد -و حزب کارگر وارد دوره پرآشوبی شد- آلبانیزی همچنان یک چهره پرنفوذ باقی ماند.

وقتی در سال ۲۰۱۳ کوین راد دوباره به سمت نخست‌وزیری دست یافت، از حمایت آلبانیزی برخوردار بود و همین باعث شد که او به عنوان معاون نخست‌وزیر منصوب شود. اما فقط ۱۰ هفته در این سمت بود چون حزب کارگر در انتخابات بعدی شکست خورد.

آلبانیزی سپس خود را به عنوان کاندیدای رهبری حزب معرفی کرد. رقیب او بیل شورتن، با وجود محبوبیت آلبانیزی از حمایت بیشتر اعضای پارلمان برخوردار بود و رهبری حزب کارگر استرالیا را کسب کرد. اما سرانجام در سال ۲۰۱۹، پس از اینکه شورتن و حزب کارگر در دو انتخابات پیاپی شکست خورد، او از رهبری حزب کنار رفت و آقای آلبانیزی رهبر حزب کارگر شد.

نخست‌وزیر آینده استرالیا

آلبانیزی صدای پیشرو جناح چپ حزب کارگر بوده، اما از زمانی که به رهبری حزب رسیده است بیشتر به میانه‌روی روی آورده است. در روزهای پیش از انتخابات در تلاش بود که ثابت کند معتدل‌تر است و در تلاش برای جذب رای‌دهندگان محافظه‌کارتری بود که در نظرسنجی سال ۲۰۱۹ این حزب را ترک کرده بودند.

این موضوع شامل عقب‌نشینی از حمایت‌هایش از سیاست‌های سختگیرانه در زمینه تغییرات آب و هوایی و همچنین افزایش حملات لفظی درباره چین و موضوع امنیت ملی بوده است. او همچنین از سیاست واکنش‌برانگیز استرالیا برای بازگرداندن پناهجویانی که با قایق وارد این کشور می‌شدند، حمایت کرد؛ طرحی که زمانی علنا با آن مخالفت کرده بود.

در سال‌های اخیر آلبانیزی در ظاهر خود هم تغییراتی ایجاد کرده است. او وزن خود را کم کرده و سبک تازه‌ای لباس می‌پوشد. خودش می‌گوید که یک تصادف رانندگی در سال ۲۰۲۱ باعث این تغییر در او شده است. با این حال او به ریشه‌های کارگری خود وفادار مانده است و وعده داده که بودجه عظیمی را برای بخش مراقبت از سالمندان اختصاص دهد، سیستم مراقبت از کودکان را ارزان‌تر کند و صنایع تولیدی و کارخانه‌ها را تقویت کند. آلبانیزی سخنرانی پیروزی خود را با تکرار این وعده‌ها آغاز کرد. یکی دیگر از قول‌های اصلی او، با اشاره به شرایطی که خودش بزرگ شده، این است که نگذارد هیچ استرالیایی، به حال خود رها شود.

او در نطق پیروزی خود گفت: «اینکه پسر یک مادر مجرد و تنها که معلول و از کار افتاده بود و در خانه‌های دولتی بزرگ شده، امشب می‌تواند به عنوان نخست‌وزیر استرالیا در مقابل شما بایستد، حکایت از چیزهای زیادی درباره کشور بزرگ ما دارد.»

«من می‌خواهم استرالیا همچنان کشوری باشد که در آن مهم نباشد کجا زندگی می‌کنید، چه اعتقادی دارید، چه کسی را دوست دارید یا نام خانوادگی شما چیست. هیچ چیز محدودیتی در مسیر زندگی شما ایجاد نکند.»

«امیدوارم مسیر زندگی من الهام‌بخش استرالیایی‌ها شود تا بتوانند به خواسته‌ها و آرزوهایشان برسند.»