به گزارش جهان صنعت نیوز:  علاوه بر این، شتر حیوان مفیدی است و کاربردهای فراوانی دارد. این حیوان علاوه بر اینکه وسیله اصلی رفت و آمد ساکنین صحراست، از سویی دیگر می‌تواند غذای انسان و وسایل مورد نیاز دیگر را به بشر عرضه کند، انسان می‌تواند با تغذیه شیر شتر و گوشت آن تا هفته‌ها در صحرا زنده بماند، همچنین می‌توان از چربی کوهان آن به جای کره استفاده کرد، پشم شتر در ساختن خیمه‌ها، پتو، فرش، ‌لباس‌های پشمی، ‌طناب و ریسمان کاربرد دارد، حتی می‌توان از مدفوع خشک‌شده شتر برای روشن کردن آتش استفاده کرد این یعنی تمام اجزای شتر قابل استفاده است بنابراین پرورش و نگهداری آن مقرون به صرفه خواهد بود.

دشت‌های ایران در سیستان ‌و‌بلوچستان شاهد حضور جمعیت شترهای زیادی است به طوری که این استان به تنهایی نیمی از شتر کشور را در خود جای داده که سرمایه عظیمی است. بر این اساس اقدامات زیادی برای صنعتی کردن پرورش شتر انجام شده، بنا بر اعلام سازمان جهاد کشاورزی سیستان و بلوچستان، بیش‌ از ۶۴ هزار نفر شتر در راستای برنامه توسعه پرورش این دام در استان در چند سال اخیر پلاک کوبی شدند، البته گفته می‌شود که حدود ٧۵ هزار نفر شتر در استان سیستان‌وبلوچستان وجود دارد.

در کنار همه این مزایا اما مشکلاتی را هم برای محیط‌زیست به وجود می‌آورند، می‌دانیم که در چند سال اخیر‌ هامون به علت کم‌آبی دچار خشکی شده و بخش زیادی از آب خود را از دست داده که این به معضلی برای دامداران منطقه تبدیل شده به طوری که برای نگهداری از گوسفندان و گاوهای خود با مشکل مواجه شده‌اند، برای این منظور ورود کاروان‌های شتر به بستر تالاب‌ هامون ممنوع شده اما متاسفانه همچنان شاهد ورود تعداد زیادی شتر به تالاب‌ هامون هستیم و  شتردارها بدون توجه به تذکر دامداران، شترهای خود را برای چرا به بستر‌ هامون می‌برند.

این در حالیست که دامداران می‌گویند شترها به علت داشتن گردن بلند، همه سرشاخه‌های درختان گز را می‌خورند، درختانی که برای مقابله با گرد و غبار بستر تالاب کاشته شده‌اند، حتی ادرار این حیوان موجب می‌شود تا خاک زمین سفت شود و این مساله زایش را از خاک می‌گیرد، علاوه بر این قدم گذاشتن شتر بر بستر تالاب خشک و بی‌آب‌ هامون موجب می‌شود تا خاک‌های خشک شده به هوا بلند شوند و معضل گرد و غبار را چند برابر کنند، همه این مشکلات در صورتی بروز می‌کند که بر اساس قانون ورود شتر به بستر تالاب‌ هامون ممنوع است و برای آن جریمه‌های سنگینی در نظر گرفته شده زیرا چرای شتر موجب از بین رفتن پوشش گیاهی تالاب شده و فرسایش خاک را چند برابر می‌کند.

البته مرتب اخبار متعددی از خارج کردن کاروان شتر از‌ هامون می‌شنویم، چندی پیش وحید پورمردان مدیرکل حفاظت محیط‌زیست سیستان‌و‌بلوچستان اعلام کرده بود در پی گشت‌های شبانه‌روزی در منطقه تالاب‌ هامون، ۶ کاروان شتر شامل ۱۱۰۰ نفر شتر شناسایی و بلافاصله از تالاب خارج شدند.

وی تاکید کرده بود که چرای دام به ویژه دام‌های سنگین مانند شتر برنامه‌های حفاظت و احیای تالاب‌ هامون را دچار مشکل می‌کند، ایجاد پوشش گیاهی و جلوگیری از فرسایش سطح بستر تالاب‌ هامون و کاهش پدیده گرد و غبار از اعم برنامه‌های احیای تالاب‌ هامون است.

اما در این میان می‌دانیم که حال تالاب‌ هامون خوب نیست و توان تحمل سُم شتران را ندارد، دریاچه‌های‌ هامون یک تالاب ‌پیوسته نیستند بلکه از سه بخش دریاچه‌ هامون در ایران،‌ هامون ‌پوزک در کشورهای ایران و افغانستان و‌ هامون صابری تشکیل شده که بزرگ‌ترین حوضه آبریز آن رودخانه هیرمند است که از کوه‌های بابا در  افغانستان سرچشمه می‌گیرد و در نهایت به دریاچه‌های‌ هامون سرریز می‌شود.

حوضه آبریز هیرمند ۸۲ درصد آن در افغانستان و ۱۵ درصد آن در ایران و سه درصد آن در پاکستان است، در افغانستان اکنون ۶۲ سد وجود دارد که ۱۹ سد آن در حوضه آبریز هیرمند احداث شده که بزرگ‌ترین آن به عنوان سد کمال خان مشکلات زیادی را برای تالاب‌ هامون رقم زده همه آورد رودخانه آبریز هیرمند بیش از ۹ میلیارد متر مکعب تا ۱۷ میلیارد مکعب بسته به میزان بارندگی در این حوضه است، حال در این میان حقابه سالانه ایران از آب هیرمند ۸۲۰ میلیون مترمکعب در نظر گرفته شده، این در حالیست که تالاب بین‌المللی‌ هامون گنجایش ۱۳ میلیارد مترمکعب آب را دارد که با مقدار آبی که تامین می‌شود نشان می‌دهد با شرایط مطلوب بسیار فاصله دارد.

زنده بودن تالاب‌ هامون محاسن زیادی برای اهالی بومی اطراف‌ آن دارد که یکی از آنها تحمل بادهای ۱۲۰ روزه است، شواهد نشان می‌دهد تا چند سال گذشته که حقابه‌ هامون تامین می‌شد و این تالاب پرآب بود معیشت مردم سیستان و بلوچستان و جوامع محلی مشکل چندانی نداشت و علاوه بر آن نقش کولر آبی را برای منطقه ایفا می‌کرد به طوری که بر اثر عبور جریان بادهای ۱۲۰ روزه سیستان از روی تالاب‌ هامون به واسطه وجود آب در بستر تالاب، جریان باد خنک می‌شد و مردم راحت تر آن روزها را سپری می‌کردند اما امروزه نه تنها در زمان وزش بادهای ۱۲۰ روزه بلکه در بیشتر فصول سال، روزها با سختی و ناراحتی سپری می‌شود،‌ هامون را به حال خود رها نکنیم.