به گزارش جهان صنعت نیوز: اصولگرایان حداقل تا اینجای کار یک نامزد دارند که به اجماع روی او اطمینان داشته باشند اما وضعیت اصلاح‌طلبان اصلا خوب نیست. از یک سو گزینه جدی و قابل توجهی که هم شانس تایید صلاحیت داشته باشد و هم شانس رای‌آوری ندارند و از سوی دیگر شاهد نشانه‌هایی از عدم توفیق سازوکار انتخاباتی جدید در امر اجماع‌سازی هستند.

به واقع جبهه اصلاحات که تشکیل شد تا با رفع ایرادات وارده به شورای عالی سیاستگذاری مسوولیت وحدت‌آفرینی بین نیروهای این جریان طی رقابت‌های انتخاباتی پیش‌رو را به عهده بگیرد، همین ابتدای کار به چالش کشیده شده است. آن هم نه از سوی نیروهای اصلی بلکه از سوی نامزدهایی که کمترین شانس را برای موفقیت در این کارزار دارند!

تازه‌ترین نشانه برای اثبات این ادعا نیز اظهارات دیروز محسن رهامی است. این فعال سیاسی اصلاح‌طلب که تقریبا پیش از همه اعلام کاندیداتوری کرد و مدعی شد که گزینه مورد اجماع است، اکنون برای همکاری با نهاد اجماع‌ساز شرط و شروط می‌گذارد! او همین دیروز طی گفت‌وگویی با «ایسنا» گفته بود: «اگر نهاد اجماع‌ساز در تعیین گزینه اصلاحات برای انتخابات بخواهد مثل شورای نگهبان عمل کند، با آنها همکاری نمی‌کنم.»

دبیر کل انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها در رابطه با نوع تعامل خود با نهاد اجماع‌ساز اصلاح‌طلبان اظهار کرد: «در آیین‌نامه این نهاد آمده است که اصلاح‌طلبانی که قصد حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری دارند، برنامه‌های خود را ارائه کنند تا این برنامه‌ها در این نهاد بررسی شده و در نهایت یک گزینه به مردم معرفی شود.»

وی ادامه داد: «من هم برنامه‌های خود را به این نهاد ارائه کرده و با آنها همکاری می‌کنم. البته نوع رفتار آنها هم مهم است. اگر خواسته باشند مثل شورای نگهبان عمل کنند با آنها همکاری نمی‌کنم اما اگر براساس ارزیابی برنامه‌ها در مورد افراد تصمیم‌گیری کنند، من همکاری خواهم کرد. به هر حال قواعد بازی سیاسی باید رعایت شود.»

یادآوری می‌شود که یک روز قبل از رهامی هم محسن پزشکیان دیگر نامزد ریاست‌جمهوری در جریان اصلاح‌طلب برای نهاد اجماع‌ساز و بزرگان این جریان خط و نشان کشیده بود. وی در گفت‌وگویی با «تسنیم» از یک سو به این افتخار کرده بود که برای کاندیداتوری با سید محمد خاتمی دیدار یا جلسه‌ای نداشته و از سوی دیگر تاکید کرده بود که نه به نفع عارف و نه لاریجانی و نه دیگری کنار نخواهد کشید، حتی اگر «تکرار» کنند.

پیش‌تر از او اما احتمال تک‌روی محمدرضا عارف داده شده بود. همین چند هفته پیش بود که خبرگزاری فارس در گزارشی با اشاره به تشکیل شدن ستادهای انتخاباتی عارف در استان‌ها و بررسی احتمال اجماع روی او به این نتیجه رسیده بود که اصلاح‌طلبان در این انتخابات از عارف حمایت نکرده و او نیز به صورت مستقل وارد رقابت‌ها خواهد شد.

با در نظر گرفتن همه این نشانه‌ها است که نگرانی از تک‌روی برخی کنشگران سیاسی در جریان اصلاح‌طلب افزایش می‌یابد. بزرگان و تحلیلگران در این جبهه سیاسی قطعا می‌دانند که اهمیت این‌گونه تک‌روی‌ها به خاطر میزان رای‌آوری یا شانس موفقیت امثال رهامی، عارف و پزشکیان نیست. اهمیت این مساله آنجا است که وقتی یک کل از هم بپاشد دیگر به سادگی شکل نخواهد گرفت. این نگرانی جدی است زیرا اگر خیلی زود برای رفع آن فکر نشده و راهکاری پیدا نشود، به تکرار تجربه تلخ انتخابات ۸۴ یعنی ورود با چند کاندیدا و شکست در پی آن، خواهد انجامید. بگذریم از اینکه این بار حتی نمی‌توان به دومرحله‌ای شدن انتخابات امید داشت زیرا بعد از آن انتخابات حداقلی در اسفند ۹۸ گمان نمی‌رود که میزان مشارکت به قدری باشد که نتیجه چندکاندیدایی رسیدن به مرحله دوم شود. در حقیقت هرگونه خللی در روند اجماع‌سازی موجب یک شکست قاطع خواهد بود و اصلاح‌طلبان ناگزیر هستند هرچه سریع‌تر در این باره تصمیم گرفته و قبل از جدی‌تر شدن بحران، خودشان را نجات دهند.