به گزارش جهان صنعت نیوز:  این روزها هم تمام رویدادهای جهانی با جنگ روسیه در اوکراین تعبیر و تفسیر می‌شود؛ جنگی که هزاران اوکراینی قربانی طمع یک تمامیت‌خواه دیگر شده‌اند که ولع سیری‌ناپذیری در فتح قله‌های قدرت دارد. زنان و کودکان اوکراینی در بامداد 24 فوریه 2022 با تهاجم روسیه پوتین از خانه و کاشانه خود آواره شدند و پشت مرزهای انسانیت به دنبال کمک و یاری جستن از جهان ماندند. برای یافتن پناهگاهی امن و برای زنده ماندن در این جنگ هر کدام به سویی از جهان رهسپار شدند، برخی از این افراد راهی کشورهایی چون لهستان، مجارستان، اسلوواکی، رومانی، مولداوی و آلمان شدند.

در این میان، یک خانواده جنگ‌زده اوکراینی زمانی که به شهر ویلهلمسهافن آلمان می‌رسند، مورد حمایت یک ایرانی مقیم آلمان به نام مجید نژاد قرار می‌گیرند؛ کسی که خودش در زمان کودکی طعم تلخ جنگ را در دوران حمله عراق به ایران چشیده و حتی در دوران نوجوانی خود برای دفاع از وطنش جنگیده و شاهد جنایت‌های بی‌شمار رژیم بعث بوده است. ویلهلمسهافن بندر صنعتی و تفریحی دریای شمال، در ساکس سفلا، در فاصله ۱۶۵ کیلومتری شمال‌غربی ‌هانوور و در شمال ایالت نیدرزاکسن آلمان واقع شده است.

جنگ به خودی خود ترسناک و سراسر تلخی است و لزوما نباید جنگی را از سر گذرانده باشی تا به هم‌نوع جنگ‌زده خود کمک کنی، اما اگر از قضا زخم‌های این واقعه هنوز بر روح و تنت تازه باشد و سنگینی کند، در یاری دادن لحظه‌ای تردید به خود راه نمی‌دهی. مجید نژاد از همین دست انسان‌هاست که هنوز که هنوز است به واسطه روح بزرگ و معرفت وجودی‌اش در یاری رساندن به بچه محل‌های قدیم خود زبانزد خاص و عام است. او جنوب شهر و محله خزانه (خزانه بخارایی) و تمام کودکی‌اش را به باد فراموشی نسپرده و امید بسیاری از افراد در این محل است؛ همچنان که در ویلهلمسهافن از او به نیکی یاد می‌شود و همه از اینکه او به اصطلاح «دست به خیر» است، می‌گویند.

او هم‌باشگاهی افرادی چون محسن کاوه و اکبر فلاح در کشتی بود که به اذعان خودش اگر به جبهه نمی‌رفت و پس از آن از ایران مهاجرت نمی‌کرد، هم‌اکنون در رده‌های بالای ورزش کشتی ایران جا داشت. در مستندی که از زندگی مجید نژاد، در حال ساخت است و همکلاسی‌ها، هم‌باشگاهی‌ها و خانواده و دوستان او در آن درباره او صحبت می‌کنند، از او به عنوان پدری یاد می‌کنند که کودکان یتیم بسیاری را تحت حمایت خود بزرگ کرده است، از اینکه او با خدا معامله کرده و از جسارت و شجاعت او بسیار می‌گویند. مجید نژاد فردی است که مورد اعتماد و دوست دکتر برند آلتهوسمن وزیر اقتصاد، وزیر کار و حمل‌و‌نقل و عضو شورای جمهوری فدرال آلمان است و برای امور مختلف از او مشورت می‌گیرند.

مجید نژاد در گفت‌و‌گو با «جهان‌صنعت» درباره زندگی‌اش می‌گوید: «برایم فرقی نمی‌کند چه کسی به کمک احتیاج داشته باشد، همیشه در خانه من به روی همه باز است چه اینجا چه ایران! در دوران کودکی‌ام در خزانه، اهالی مردم جلوی در خانه می‌آمدند و برای تامین مایحتاج خود از مادرم کمک می‌خواستند. همان موقع و با آن سن کم هم دیدن فقر مردم برایم دردناک بود، به همین خاطر کار می‌کردم تا به آنها کمک کنم، برای مثال در خانه یکی از همسایه‌هایمان که همسرش کارگر روزمزد بود و نیاز فراوانی به پول داشت، پول پنهان می‌کردم. من هنوز همان مجید خزانه‌ام با همان افکار و اخلاق و مرام یک جنوب شهری برای خدمت به مردم. درست است که تحصیلات چندانی ندارم و همان مدرک سیکل را هم از طرف جبهه گرفتم، اما  شعارم همیشه این است که «یا به کسی کمک کن یا برایش کمک پیدا کن». من فقط وسیله هستم، این جمله را آویزه گوش خود کنید و در زندگی از کسی نترسید، در خانه خود را باز کنید و به مردم پناه دهید، فقرا را از خود نرانید، چراکه پیش از آن خدا آدرس شما را به آنها داده است.

او درباره حمایت از 18 جنگ‌زده اوکراینی می‌گوید: «در ابتدا خانواده‌ای 7 نفره از من درخواست کمک کردند و به تدریج تعداد این افراد به 18 نفر رسید. آنها به مدت 3 ماه و نیم در خانه من زندگی کردند تا اینکه برای تمام افراد خانه، وسایل رفاهی زندگی را تهیه کردم و در اختیارشان قرار دادم. از طرفی مسوولان آلمانی نیز از کمک به اوکراینی‌ها ابایی ندارند و تمام تلاش خود را برای حفظ امنیت و آسایش آنها به کار می‌گیرند.»

مجید نژاد در خصوص تاثیرات جهانی جنگ اوکراین بر اقتصاد و زندگی مردم آلمان می‌گوید: «تاثیرات مخرب جنگ همواره وجود دارد و در تمام کشورها قابل مشاهده است، اما این دولت‌ها هستند که می‌توانند با ایجاد شرایطی و در نظر گرفتن تسهیلات، زندگی مردم را آسان‌تر کرده و رفاه عمومی برای آنها ایجاد کنند. نکته حائز اهمیت این است که در آلمان هیچ شهروندی بدون خانه نیست. در این میان دولت آلمان، به افراد بیکار یا کسانی که معتاد هستند و درآمدی برای گذران زندگی ندارند، ماهانه 300 تا 400 یورو کمک هزینه اختصاص می‌دهد. بنابراین کسی محتاج نان شب نیست. کسانی هم که در معابر مشغول تکدی‌گری هستند افراد خارجی هستند.»

مجید نژاد در خصوص شهر بندری ویلهلمسهافن با توصیه به سرمایه‌گذاران ایرانی برای سرمایه‌گذاری در این بندر به جای چین، ترکیه یا دوبی اضافه می‌کند: «ویلهلمسهافن یک شهر تجاری و توریستی است و از لحاظ آب و هوایی یکی از بهترین مناطق اقلیمی در اروپاست. این بندر تجاری طی سال‌های اخیر وسیع‌تر شده و از تمام کشورهای جهان به این بندر آمده و سرمایه‌گذاری می‌کنند، چراکه یکی از بزرگ‌ترین بنادر تجاری اروپاست، در ضمن پالایشگاه نفتی که سال‌ها تعطیل شده بود، قرار است دوباره بازگشایی شود و مرکزیت گاز مایع را در این مکان دایر کنند. ویلهلمسهافن تا پایان جنگ جهانی دوم از پایگاه‌های مهم دریایی بود. این شهر در ۱۸۵۳ تاسیس و پس از گشایش لنگرگاه آن در ۱۸۶۹، مقر ناوگان دریای شمال پروس شد. پس از جنگ جهانی اول، استحکامات آن جمع‌آوری شدند، اما با آغاز جنگ جهانی دوم موقعیت سابق خود را به ‌دست آورد و مرکز ساخت زیردریایی شد. در این شهر ایستگاه تحقیقاتی زیست‌شناسی دریایی و پژوهشکده پرنده‌شناسی وجود دارد.»

شاید با صحبت کردن درباره زندگی مجید نژاد و کارهایی که او برای رفاه همنوعانش انجام داده، به خوبی حق مطلب ادا نشود، اما تصاویر او در کنار خانواده‌های اوکراینی به وضوح گویای عظمت این کار است.