به گزارش جهان صنعت نیوز:  نگاهی به ترکیب سرشناس‌ترین منتقدان قبلی اتاق و همدست حزب و گروه‌های چپ‌های افراطی فعلی نشان می‌دهد آنها نیز در سال‌های نخست انقلاب اسلامی از چپ‌های ارتدکس تند و نیز چپ‌های مذهبی بوده‌اند. برخی از فعالان اقتصادی- سیاسی که با این افراد آشنایی دارند می‌گویند تندترین مواضع علیه اتاق و همدستی پنهان و آشکار با خبرگزاری‌های حکومتی و کسانی از سیاسیون که قصد دارند اتاق‌ها را همانند برخی از نهادهای دیگر تسخیر کنند سابقه‌ای بسیار روشن در هواداری از تندترین گروه مارکسیستی داشته است. از سوی دیگر یکی دیگر از این افراد نیز از دهه ۱۳۶۰ در میان حاکمان چپ است و نیز یکی دیگر از آنها به شکل عجیبی از اینها حمایت می‌کند. این سابقه‌ها و همکاری با یک حزب سیاسی اتفاق نادری است که در ایران رخ داده و به نام بخش خصوصی می‌خواهند با تندترین گروه‌های ضد بخش خصوصی همدستی کرده و اتاق را به زمین بزنند. مخدوش نشان دادن اتاق به بهانه‌های واهی و اینکه در اتاق اختلاس صورت گرفته و اصرار بر چیزی که مقام‌های قضایی آن را نادرست می‌دانند عجیب است. این اتفاق نشان می‌دهد گروه کوچک ضد اتاق فعلی قصد دارند به هر ترتیب که شده راه رقابت آزاد و سالم را ببندند و با کمک یک حزب سیاسی اتاق آینده را از دست رقبا بیرون ببرند. این بدترین انتخاب ممکن است و باید دانست به معنای نابودی اتاق با ماهیت خصوصی است. می‌توان پیش از اینکه دیر شود و دست و پای سیاسیونی که اصلا به بخش خصوصی اعتقاد ندارند به تاروپود اتاق‌ها برسد مسیر مجادله را تغییر داد. یک کار درست این است که اتاق‌خواهان با گذاشتن وقت و هزینه و برنامه‌ریزی و نیز معرفی بازرگانان و صنعتگران اصیل در انتخابات آتی حضور داشته باشند.
یادمان باشد فاصله بود و نابود اتاق دور نیست و با غلبه سیاست‌ورزان تند و افراطی اتاق بازرگانی به سوی نابودی پیش می‌رود. از سوی دیگر اما آنهایی که در اتاق تهران و سایر اتاق‌های بازرگانی با انتخابات آزاد و سالم بوده و هستند نباید بیمی به دل راه دهند و کار را ناتمام گذاشته و دست از رقابت بردارند. می‌توان و باید کسانی باشند که پرچم خصوصی را در دست بگیرند و شجاعانه در این مسیر فداکاری کنند.