به گزارش جهان صنعت نیوز:  مدیرعامل سابق چادرملو همواره یکی از مدیرانی بوده که منافع ملی کشور را به منافع شخصی ترجیح داده و به گونه‌ای سیاستگذاری کرده است که چادرملو مجموعه تحت مدیریت او توانسته در عملکرد‌های مالی و همینطور پیشبرد طرح‌های توسعه‌ای خوش بدرخشد. این در حالی است که چند روز پیش مهندس ناصر تقی‌زاده، مدیر کهنه‌کار و تکنوکرات بخش معدن کشور که مسوولیت مدیرعاملی شرکت معدنی‌ و صنعتی چادرملو را بر عهده داشت، تغییر کرد؛ مدیری که پیش از آن سکان هدایت شرکت معدنی و صنعتی گل‌گهر را در دست داشت و توانست در آن منطقه علاوه بر بهره‌گیری از مدیران شایسته و کاربلد، طرح‌های بزرگ توسعه‌ای را در این شرکت پایه‌گذاری کند و یکی از بانیان اصلی طرح بزرگ انتقال آب از خلیج‌فارس به کویر مرکزی ایران باشد.

به باور بسیاری از فعالان بخش معدن و صنایع معدنی کشور، تقی‌زاده پس از اجرای قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان و به‌دنبال آن خالی شدن یکباره بدنه فنی و کارشناسی کشور از مدیران مجرب و توسعه‌گرا، از معدود مدیرانی بود که توانست طرح‌های توسعه‌ای در بخش معدن و صنایع معدنی را اجرا کرده و تحولاتی در شهرهای جنوب شرقی و کویر مرکزی ایران ایجاد کند. حال که به هر دلیل چنین مدیری کنار گذاشته شده، بهتر است رسم جوانمردی، معرفت و قدردانی به‌جا آورده شود و از او به خاطر اقداماتی که انجام داده تقدیر به عمل آید. اگرچه نسبت به عملکرد تقی‌زاده ممکن‌ است‌ انتقاداتی وجود داشته باشد اما افرادی که فضای اقتصاد سیاسی کشور را می‌شناسند به‌خوبی می‌دانند که اجرای بسیاری از پروژ‌ه‌ها در کشور الزاما با نگاه فنی و اقتصادی انجام نمی‌گیرد و در این میان بازیگران زیادی چون مقامات سیاسی، مقامات محلی و نمایندگان مجلس نقش‌آفرینی می‌کنند. یک مدیر حتی ممکن است در چنین فضایی اجازه نداشته باشد که رییس دفتر خود را انتخاب کند، اگر بخواهد دست به تغییراتی بزند صداهای زیادی بلند می‌شود و اگر هم در قبال نیروهای سفارشی مقاومت کند، با تهدیدهای زیادی روبه‌رو خواهد شد. در این اتمسفر یک مدیر خوب فقط نقش دروازه‌بانی را ایفا می‌کند که لااقل کشور گل به‌خودی دریافت نکند!

با توجه به آنچه که گفته شد، تکریم واقعی از مدیران ارشد کشور و حفظ شئون آنان به مسوولان تازه‌کار دولت ابراهیم رییسی پیشنهاد می‌شود. همچنین لازم است از تجربیات تقی‌زاده یا افرادی مثل او در مدیریت اجرایی کشور استفاده شود، چراکه اگر چنین اقدامی صورت نگیرد بدنه اجرایی و کارشناسی کشور روز‌به‌روز ضعیف‌تر شده و افرادی امور را به دست می‌گیرند که بیشتر شایسته کارآموزی‌ هستند چه برسد به مدیریت.