به گزارش جهان صنعت نیوز:  دولت‌های پیشین جز دولت دوم روحانی این خوشبختی را داشتند که می‌توانستند با دلارهای حاصل از صادرات نفت‌خام اقدام به واردات کالا با دلار ارزان کنند و سطحی از رفاه زودگذر را توزیع کنند. اما حال در وضعیتی هستیم که دولت دیگر درآمد نفتی قابل اعتنایی ندارد تا بتواند کالای ارزان وارد و توزیع کند. دولت سیزدهم بدون اینکه شهامت داشته باشد تا راه‌های دیگر را تجربه کند با دو اقدام کنترل دستوری قیمت‌ها و نیز حذف دلار ارزان چشم امیدش به سود کارخانه‌ها و سفره شهروندان است. روند فزاینده قیمت‌ها با همه سختگیری‌ها مصرف‌کنندگان را وادار کرده است سفره خود را از کالاهایی مثل گوشت و مرغ و برنج ایرانی و حتی ماکارونی خالی کنند و در خوردن سایر مواد غذایی نیز صرفه‌جویی کنند. از سوی دیگر دولت به کارخانه‌هایی که برخی از کالاهایشان مشمول قیمت‌گذاری است دستور داده بیشتر از همان نوع کالا تولید کنند. حالا کارخانه‌های لبنیات می‌گویند فروشنده‌ها این کالا‌ها را سفارش نمی‌دهند زیرا دردسر دارد. این دور باطل معلوم نیست تا چه زمانی می‌خواهد ادامه یابد. تولید‌کنندگان ایرانی که این روزها با کمبود برق، کاهش تقاضای موثر و افزایش هزینه تولید دست به گریبان هستند این درد تازه را تحمل نمی‌کنند. نمی‌شود با جیب مردم و سود کارخانه‌داران اقتصاد را اداره کرد.

اقتصاد ایران به سرزمین عجایب تبدیل شده است و دولت‌ها این را نمی‌بینند.