به گزارش جهان صنعت نیوز: تجربه دو دهه ریاست تک‌نفره ولادیمیر پوتین بر روسیه اثبات می‌کند او رهبری با عقاید و افکار مستبدانه است. علاوه بر این، ذهن امنیتی و اطلاعاتی وی در درون فعالیتش در سازمان ضدجاسوسی شوروی سابق او را یک رهبر ویژه کرده است که می‌داند چگونه و در کجا زور بگوید و در کجا و چگونه دسیسه چینی کند و در کجا و چگونه با دستکاری اطلاعات ذهن‌ها را به بیراهه بکشاند. شوربختانه سرزمین ایران در جایی از کره خاکی قرار گرفته که با یک سرزمین با رهبرانی مستبد و فریبکار همسایه شده است. روسیه تزاری، شوروی بلشویک و روسیه الیگارشیک در سده‌های تازه‌سپری‌شده برای سرزمین ایران نیکی و خیر نخواسته‌اند و هرگاه و هرجا هم توانستند به ایرانیان آسیب زده‌اند.

حال این رهبر مستبد و دردسرساز به بهانه‌ای یورش به کشور مستقل اوکراین را شروع کرده و با وجود تصورات نخستین کامیابی پرشتاب به دست نیاورده است و نیک می‌داند که ادامه تحریم‌های اقتصادی و نیز ادامه پایداری نظامی اوکراین زندگی عادی در روسیه را سخت خواهد کرد. بنابراین ولادیمیر پوتین دنبال این است که برای خود همدست بیابد و پای برخی از کشورها را به میدان تیره‌روزی‌های خود بکشاند. رهبران روسیه با توجه به مناسبات ایران و غرب که البته خودشان در ایجاد این مناسبات سهم داشته و دارند روی ایران سرمایه‌گذاری ویژه‌ای کرده است. پس از آنکه داستان خرید پهپادهای ایرانی از سوی روسیه بر سر زبان‌ها افتاد و برخی مقام‌ها و سیاسیون ایرانی را نیز بر سر شوق آورد که روسیه بزرگ نیازمند تجهیزات نظامی ساخت ایران شده است، برخی دیدگاه‌های کارشناسی این خبر را در مسیر کشاندن پای ایران به جنگ تفسیر کردند. برخی مقام‌های سیاسی اما پس از ورود پوتین به ایران پذیرفتند برخی خبرهای اغراق‌آمیز درباره سرمایه‌گذاری 40 میلیارد دلار در نفت و گاز ایران منتشر شود در حالی که کارشناسان می‌دانند این شرکت روسی فاقد این میزان سرمایه و نیز توانایی تکنولوژیک است و اصولا رقیب ایران به حساب می‌آید. این یک تله از سوی روس‌ها به حساب می‌آید تا ایران دنبال منابع تازه برای تامین سرمایه مورد نیاز نفت و گاز نرود. تله‌گذاری روس‌ها اما ادامه دارد. دیروز برخی رسانه‌های غربی خبر دادند الکساندر باستریکین رییس کمیته تحقیقات روسیه که یک نهاد مرتبط با دادستانی این کشور است، پیشنهاد کرده «دادگاه بین‌المللی» با حضور کشورهایی همچون ایران، سوریه و بولیوی برای محاکمه شماری از اعضای نیروهای مسلح اوکراین تشکیل شود.

آیا این مقام روسی از سر سهو و فراموشی این ادعا را طرح کرده است و ناگهانی و یک‌باره بوده و یا اینکه پیش از این در نشست و برخاست‌ها با مقام‌های ایرانی در این‌باره گفت‌وگو شده است؟ آیا ایران کشوری شبیه سوریه است که اگر همین امروز نیروهای ایرانی از آن کشور بیرون آیند رهبری آن فروپاشی را تجربه می‌کند؟ ایران چه شباهتی با بولیوی دارد که مقام‌های روسی تشخیص داده‌اند با هم و با روسیه دادگاه بین‌المللی تشکیل دهند. واقعیت این است که اقتصاد روسیه در حال سقوط است و نباید در تله‌های روسی گرفتار شویم.