به گزارش خبرگزاری‌های داخلی سیدابراهیم رییسی رییس‌جمهوری صبح دیروز در جلسه ستاد هماهنگی اقتصادی دولت بر ضرورت ریل‌گذاری برای جهش صادرات غیرنفتی تاکید کرد. در این جلسه سیاست‌های تجاری و ارزی مرتبط با «توسعه صادرات» و «مدیریت واردات» بررسی شد و وزارتخانه‌های صنعت، معدن و تجارت و امور اقتصادی و دارایی موظف شدند برای ایجاد عزم ملی و هماهنگی در راستای رفع موانع تولید و حمایت از تولید کالا در داخل به‌ویژه در زمینه تولید لوازم‌خانگی، برنامه‌ریزی و اقدامات لازم را به‌عمل آورند.

کسانی که با ادبیات اقتصاد سیاسی در ایران به ویژه با ادبیات اقتصاد سیاسی جناح سیاسی اصولگرایان و نیز ناسیونالیست‌های اقتصادی آشنا هستند نیک می‌دانند «توسعه صادرات» و «مدیریت واردات» مورد نظر در این نشست معنایش این است که راه را برای بستن روزنه‌های واردات باز هم تنگ‌تر می‌کند. در این‌باره باید یادآوری کرد توسعه صادرات الزام‌هایی دارد که بدون شناخت و اجرای این الزام‌ها راه به جایی نخواهیم برد. یکی از الزام‌ها این است که تولیداتی باید در کانون توجه برای صادرات قرار گیرد که بیشترین ارزش افزوده را داشته باشد و ایران در تولید آنها مزیت نسبی داشته باشد. در غیر این صورت ایران باز هم فقط گاز را با ارزان‌ترین قیمت، تبدیل به محصولاتی با کمترین فرآوری در پتروشیمی و فولاد کرده و صادر خواهد کرد.

ایران باید تکنولوژی‌های روز دنیا را وارد کند تا بتواند با کشورهای دیگر رقابت کند. در غیر این صورت دستورهای دولت روی زمین می‌ماند. واردات بخشی از جاده تجارت خارجی است که نمی‌توان و نباید فکر کرد می‌توان آن را بست. بستن جاده واردات دو زیان آشکار دارد: تنبل و رانتی شدن تولید در ایران که البته دارای فساد نیز خواهد بود. مصرف‌کننده ایرانی را نباید در محاصره رانت‌خواران قرار داد. اگر ستاد اقتصادی دولت که بالاترین نهاد دولت در اقتصاد است زیر نفوذ تولیدکنندگان لوازم‌خانگی برود و خواسته آنها را برای واردات اجابت و تحمیل کنند در سرازیری گام برداشته و به زودی با درخواست‌های سایر تولیدکنندگان مثل پوشاک و آهن و… روبه‌رو خواهند شد. در این صورت اگر درخواست‌های سایر صنایع اجابت شود باید فاتحه رقابت را خواند و مصرف‌کننده ایرانی را در دامان رانت‌خواران انداخت و اگر قبول نکند که تبعیض را ترویج خواهد داد. در حال حاضر که واردات لوازم‌خانگی ممنوع است‌، آیا تولید‌کنندگان توانسته‌اند رضایت مصرف‌کنندگان را از نظر قیمت و کیفیت فراهم کنند. اگر فراهم کرده‌اند که چرا می‌ترسند با دلار 25 هزار تومانی واردات رقابت کنند و اگر تا امروز موفق به این کار نشده‌اند باید پرسید چرا؟