به گزارش جهان صنعت نیوز:  نکته اساسی در ارزیابی جایگاه و شانس جلیلی برای موفقیت در انتخابات آتی این است که توجه داشته باشیم، خوب یا بد بعد از پیروزی بایدن در انتخابات آمریکا ، سیاست خارجی و مذاکره به یکی از اصلی‌ترین محورهای مورد توجه در ایران تبدیل شده و گمان می‌رود که در انتخابات 1400 نیز شاهد وضعیتی مشابه انتخابات‌های 92 و 96 باشیم و یک دو قطبی مرتبط با این موضوع شکل بگیرد. از آنجایی که سعید جلیلی اولین و شاید هم تنها چهره ‌اصولگرایی است که ظرفیت قرار گرفتن در این دوقطبی را دارد، مواضع او در این زمینه اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. اهمیت و حساسیتی که گویا خود او چندان متوجه آن نیست و یا قصد ندارد در تبلیغات انتخاباتی – در صورت کاندیداتوری- روی آن مانور دهد.

شاهد هم همین اظهار نظر اخیر او که گفته بود: «در سال ۹۲ یک توصیف ناصحیحی از صحنه صورت گرفت؛ دشمن یک فشاری را شروع کرده بود و نتیجه‌اش این بود که یک شوکی به کشور وارد شده و کشور به یک ایستادگی رسیده و موفقیت‌هایی را هم به دست آورده بود. اما یک‌دفعه توصیف صحنه غلط شد و گفتند فروش نفت صفر می‌شود و خزانه خالی است. با این توصیف‌ها گفتند خب باید یک‌سری توافق‌ها بکنیم.» این سخن وی با واکنش‌هایی همراه شد. مثلا محمد مهاجری فعال رسانه‌ای اصولگرا نوشت: «وقتی آقای سعید جلیلی که این روزها برای انتخابات ۱۴۰۰ کت و شلوار دوخته، به برجام و مذاکره بد می‌گوید یاد توصیف آن شخصیت عزیز می‌افتم که درباره او گفته بودند: «او نه فقط مذاکره کردن بلد نیست، بلکه نمی‌داند که این کار را بلد نیست!» یا رسول جعفریان پژوهشگر و استاد تاریخ دانشگاه تهران نوشت: «اولا دست از سر تاریخ بردارید. ثانیا اصلا با این همه تحریم ناشی از مذاکره عجیب شما، وقتی خزانه خالی است، آن طرف خیمه هم برسید، بی‌مایه، فطیر است. باید سلاح و پول و مردم باشند تا بشود کاری کرد.»

در نظر داشتن این واکنش‌ها موجب این نتیجه‌گیری است که سعید جلیلی پایگاه اجتماعی لازم را برای موفقیت در انتخابات ندارد. به خصوص که گفته می‌شود طیف حامی رییسی نیز به دنبال گزینه‌ای غیر از او می‌گردد. برخی از تحلیلگران اصولگرا اما نظر دیگری دارند و به این سادگی شکنندگی جایگاه او را باور نمی‌کنند، یا حداقل بیان نمی‌کنند. مثلا بیژن مقدم فعال سیاسی ‌اصولگرا در گفت‌وگو با «جهان صنعت» گفت: «به نظر من در حال حاضر کسی نمی‌تواند درباره انتخاباتی یا نامزدهایی که بعضا رسما اعلام کاندیداتوری نکرده‌اند، نظر دهد. در انتخابات ریاست‌جمهور ادوار گذشته نیز همین‌طور بوده است. مثلا آقای روحانی در سال 92 بیش از دو، سه درصد شانس پیروزی نداشت. یعنی وقتی شرایط انتخاباتی نیست و افراد رسما کار خود را شروع نکرده‌اند، ارزیابی‌ها خالی از دقت است بنابراین درباره آقای جلیلی نیز از حالا نمی‌توان قضاوت کرد.»

وی همچنین گفت: «باید به سال آینده برسیم و ببینیم که فضای دوقطبی مذاکره و عدم‌مذاکره یا چیزی شبیه آن ایجاد می‌شود یا خیر. در آن شرایط می‌توان به سوابق جلیلی توجه کرد اما ممکن است که محور اصلی انتخابات معیشت و اقتصاد و… باشد و در آنجا دیگر این حرف‌ها مطرح نیست.»